Gein Zicht
In deze rubriek een blik op het reilen en zeilen binnen Nieuwegein. Geschreven door een van onze verslaggevers die Geinzicht vult. Soms kan deze rubriek vragen oproepen en reacties kunnen dan ook naar de redactie gezonden worden. Of de reacties beantwoord kunnen worden, is op dit moment nog niet zeker en sterk afhankelijk van de inhoud van de reactie. Doelstelling is Nieuwegein te profileren als een stad met allure. Dat dit nog onvoldoende gerealiseerd is, is een bekend gegeven. Daarom: “Waar een wil is, is een weg van allure te creeëren”.
Geinzicht: Politiek baat bij Yoga?
In de stress van vandaag en met de vakantietijd in het vooruitzicht proberen wij ons staande te houden. Ons leven en dat van de omgeving zien wij in balans te houden. Soms daarbij balancerend langs scherpe randjes. Het economisch tij en de landelijke politiek zijn daarbij niet zo behulpzaam. En langs de kant staand zullen wij het allemaal wel verkeerd zien. Politici die het partijbelang verdedigen alsof het hun eigen belang is. Niet kijkend naar wat er nodig is om ons land veilig langs de scherpe kantjes te manouvreren, maar vol inzetten op volledige koersverandering. Niet met de wind mee en ook niet er op ramkoers tegen in. Gewoon dwars erop. Iedereen die iets van zeilen of surfen weet dat dit tot omslaan gedoemd is.
Gelukkig is de lokale politiek wat rustiger. Lijkt in Nieuwegein een stevige koers te varen. Landelijke partijen die elkaar minder goed verdragen, kunnen lokaal vaak beter met elkaar uit de voeten. Staat de landelijke politiek, dan toch te ver van de burger? Zoals bij iedere verkiezingen wordt de komende weer een lastige keuze. Het gezegde: “Wordt men niet door de ene hond gebeten, dan wel door de andere” is kenmerkend hoe er over politiek gedacht wordt. Behalve de mensen die er behoefte aan hebben, zijn er velen die niet gebeten willen worden. Daarbij past een ander beeld beter. Het beeld van de yoga beoefenaar.
Ziet u het beeld voor u? Een zittend figuur met gekruiste benen. Het lichaam en het hoofd in stabiele zit recht omhoog. De handen naar buiten gericht met de ellebogen op de kniën of gebogen vanuit de schouders. Oneerbiedig gezegd lijkt dit “beeld” meer op een balans. Kijk naar de zittende figuur en kom tot innerlijke rust. Vertaal dit beeld naar de (lokale) politiek. Stabiele middenpartij en een links en rechts met aan beide zijden uitersten. Kenmerkend voor uitersten is dat er weinig voor nodig is om onbelans te veroorzaken. Dit is lastig voor lokale partijen. Zij missen vaak de steun uit de landelijke politiek, varen hun eigen koers en draaien als het uitkomt met alle winden mee. Uiterst links geeft zelfs uiterst rechts soms de hand om succes te oogsten en vergeten daarbij de broodnodige stabiliteit om niet om te slaan. Bij neiging van omslaan laat men direct los, gaat de eigen weg en zal de middenpartij het evenwicht en de rust moeten zien te herstellen. Yoga. Het beeld van evenwichtskunst komt weer boven.
Voor een Nieuwegein met allure is stabiliteit uitermate belangrijk. Links en rechts houden elkaar in evenwicht om het stabiele midden. Zie het als een geheel waarbij de oogst niet het belang is van de eigen partij, maar profileer dit als een gezamenlijke inspanning. Ook in dit beeld passen uitersten. Het is alleen wenselijk om als uitersten meer naar het midden te bewegen om niet te veel onbelans in het systeem te creëren. Dit ongeacht het belang dat wordt nagestreefd. Bij het bungelen aan een dunne draad in het systeem is de kans op afbreken snel aanwezig. In de landelijke politiek is dit onlangs weer eens aangetoond. Het gevolg: Anderen snellen naar het gezamenlijk midden om de stabiliteit te herstellen. Uitersten vallen af. Kan ook bijna niet anders, want net zoals bij het dwars op de wind zeilen is de kans zeer groot dat men omslaat. De schipper die een dergelijke koers vaart speelt met levens en niet alleen met die van hen die in de boot zitten, maar ook met die van de achterblijvers. Het is een wetmatigheid. Stabiliteit vindt men nog steeds in het midden.
Een Nieuwegein van allure gebruikt de yoga houding als toonbeeld voor het politieke evenwicht.
Melancholie
Zomaar een avondje televisie met André Rieu op de achtergrond. Het plezier van toeschouwers, vocalisten en orkestleden straalt ervanaf. Meimerend zag ik het stadsbalkon voor mij met een optreden van bands en vocalisten. Toeschouwers op het water met veel bootjes met waxinelichtjes en toortsen. Aan beide zijden van de kade stond het vol met meezingende en meedeinende mensen. Bij het bestijgen en afdalen van de schitterende trap naar het stadsbalkon gingen de vocalisten door een haag van koorleden. Vanaf het dak op de 4de etage van het stadshuis daalden de tonen van trompetten en het melancholieke geluid van enkele doedelzakken op de toehoorders neer. De lucht zinderde van alle aaneengesmede muzieknoten. Tranen werden weggepinkt. Het gevoel van een sterk kloppend stadshart kwam boven. De laatste tonen kwijnden onder het volle maanlicht weg. Met een gelukzalig gevoel droomde ik mijn terugweg naar huis. Muziek over het water onder schitterende steren, wat een intens gevoel.
Over muziek over het water gesproken. Waar is eigenlijk het Rhijnhuizen concert gebleven? Iedere 2 jaar was dit er toch langs de Herenstraat? Is er geen geld meer om dit te organiseren? Hebben de organisatoren afgehaakt? Het is onduidelijk. Gemeente en de Nieuwe Kom pak de regie op en probeer het evenement weer van de grond te tillen. Laat het een jaarlijks terugkerend evenement worden vanaf de blauwe brug tot aan de brug van de Zuidstede weg. Nieuwegein heeft talent voldoende om jong en oud te plezieren. Met vertegenwoordigers van klassiek tot modern, van solisten tot hele orkesten. Het publiek blijft niet weg, zij zoekt georganiseerd entertainment. Wil er ook best voor betalen als er iets goeds geboden wordt. De betalende bezetting van het Vrijhof in Maastricht voor een openlucht concert en andere evenementen toont dit aan. Voorwaarde is dat er iets goeds wordt geboden. Pak het op als stadspromotie!
Gelijktijdig met dit evenement kan het voortgezet onderwijs Anna van Rijn, het Cals en Oosterlicht de podia langs en op het water betreden om hun eindrevue aan breed publiek te tonen. De media zijn ieder jaar weer positief over datgene wat zij zien. Het optreden voor een klein en select gezelschap mag dus best een stuk breder getrokken worden.
Dit nieuwe evenement is geheel anders van opzet dan Geinbeat. Heeft ook een andere doelstelling en moet een andere dimensie hebben. Zij hoeven elkaars concurrenten niet te zijn, hoeven elkaar niet te overlappen en moeten elkaar zelfs versterken. Het hoeft ook geen uitmarkt te worden zoals in Amsterdam en andere steden om het nieuwe cultuurseizoen te promoten. Hoewel? Kan de Nieuwe Kom dit niet gaan gebruiken om haar jaarprogramma te presenteren. Ten slotte is zien geloven en geloven doet investeren. Ik zie Nieuwegein tegen alle verdrukking in als cultuurminnende stad gaan bloeien in plaats van te kwijnen.
Vallen en opstaan
De straat gekust
Zomaar op de vele tochten
De straat gekust
Vanwege het onvoldoende tillen van het schoeisel
De straat gekust
Liet mij schenden het aangezicht
De straat gekust
Door een slecht stoeponderhoud.
Het zou een gedicht kunnen zijn dat past bij een dichter. Natuurlijk is een dichter fijn besnaarder en kan het beter verwoorden. Op zich maakt het niet uit want het gevoel is hetzelfde als je struikelt of zelfs valt. Nieuwegein staat bekend als hobbelgein door de vele drempels voor het gemotoriseerde verkeer. Deze hobbels zijn niet nodig op de stoepen. Daar ligt het vanzelf al schots, scheef, te hoog of te laag. Het maakt niet uit of dit veroorzaakt wordt door nutsbedrijven, de beroemde wortelopdruk of het voortdurend verzakken van de grond. Als voetganger mag je iedere dag oefenen voor een steeple cheese of horden loop. Bij het onderhoud van de wegen horen ook de stoepen, alleen lijkt er vaak niet veel op. Zo kwam ik op de Herenstraat op een stuk met kleine steentjes. Het past bij het nostalgische beeld van winkels die Jutphaas groot hebben gemaakt. Maar wat een ramp om op deze droge steentjes te lopen. Met regen of gladheid is dit zelfs zeer gevaarlijk. Is na de aanleg wel eens onderhoud gepleegd? Voor veilig lopen kan men beter direct naar het fietspad gaan.
Onlangs iets gelezen over de fietsroute Noordstedeweg. De fietsers gaan aan een kant van de weg rijden en tegen elkaar in. Het zal even wennen zijn, ondanks dat vele fietsers dit nu al doen. Kruisingen met auto’s die de garages van City Plaza in- en uitgaan schijnen een probleem te zijn. Hierdoor komen fietsers en voetgangers in gevaar. Alsof dat nu niet het geval is. Veiliger maken kan bijvoorbeeld door alleen aan de Noordstedeweg de garage in te gaan en aan de andere zijde eruit. Scheelt een ingang en levert een paar parkeerplaatsen op. Hoewel geen verkeersdeskundige lijkt deze wijze van eenrichtingsverkeer een onderzoek waard. Onderzoek gelijktijdig de lengte van de uitvoegstrook naar de garage. Maak deze een stuk langer waardoor het afslaande verkeer zich goed kan opstellen. Overigens is het uitrijden van de parkeergarage aan de kant van de Noordzijde een goede plek voor rij-instructeurs om de hellingproef te oefenen. Mede door deze helling staan de neuzen van auto’s te ver op de rijweg, voorbij de stoep. Het is telkens oppassen geblazen voor de voetganger.
Ik liep langs de wegen
Plots verscheen een rode neus
Ik liep langs de wegen
De neus was niet beschonken
Ik liep langs de wegen
Grommend kwam neus naderbij
Ik liep langs de wegen
De rem werd losgelaten en neus verlegde daarmee het betoog.
Nieuwegein, stad van allure. Ook veilig voor voetgangers.
Handen aan de schop!
Op de rondreis door Nieuwegein waren de troosteloze industrieterreinen een doorn in het oog. Troosteloos ondanks het zonnige weer. Troosteloos door de vele leegstand, de negatieve uitstraling van het industrieterrein zelf en de tand des tijds. Dat de economie haar steentje bijdraagt aan leegstand is een landelijk gegeven. Het beeld hier lijkt veel troostelozer, dan op vele andere plaatsen in ons land. Het bouwen van een nieuwe binnenstad is in deze tijd een hele opgave. Het moet vele oude en nieuwe bezoekers aantrekken. Waar zijn de oude gebleven en waarom komen er zo weinig nieuwe. Is het een gebrek aan ondernemersdurf van de winkeliers, een gebrek aan (binnen)stad promotie door het gemeentelijk bestuur? Een ding is zeker. Als het zo doorgaat heeft Nieuwegein een lege binnenstad met allure, kwijnende wijkcentra en is het een zorgstad geworden omdat alle jonge gezinnen hun heil anders gaat zoeken. Nieuwbouw voor starters is goed. De starters daarbij een werkplek bieden in onze stad is nog vele malen beter.
De aanwezigheid van de troosteloze industrieterreinen is hier zeker van invloed op. Een teruggang naar een forensenstad in plaats van een werk- en leefstad? Gaan de werknemers op weg naar huis hun boodschappen elders doen in plaats van hun “slaapstad”? Gaat het besteedbare inkomen buiten onze stad verteerd worden? Laat Nieuwegein zich realiseren dat iedere inwoner de schouders onder de stadspromotie moet zetten. Of het nu het schoonhouden van de wijken is, het deelnemen aan vrijwilligerswerk of het houden van evenementen. In onze stad zijn veel initiatieven om de stad te laten bruisen. Maar een champagnefles waar de kurk op blijft zitten, zal nooit gaan sprankelen.
Binnen onze gemeente heeft het gemeentelijk apparaat een hele belangrijke functie in het laten bruisen van de stad. Met de grootst mogelijke inspanning moeten bedrijven aangetrokken worden. Zowel de oude als de nieuwe industrieterreinen moeten weer tot leven komen. Benader ondernemers in onze stad en spreek hun toekomstplannen door. Faciliteer hen daar in, wees flexibel. De teloorgang moet gestopt worden, wil Nieuwegein haar eigen visie overleven.
Stadspromotie is essentieel. Of het nu een wijkgebeuren is of een centraal feest. Iedere week moet er iets te doen zijn in onze stad willen wij het besteedbare inkomen hier houden en leven in de brouwerij brengen. Een coördinerende rol van de gemeente is hierin zeker weggelegd. Zijn er geen stimulerende gelden te vinden in gemeentelijke potjes die de economische malaise moeten keren. Bruisen dat moet de stad gaan doen. Bruisen doet industrie aantrekken. Industrie trekt bewoners aan. Bewoners besteden het geld in de eigen stad. Het is zo simpel. Bij de bouw van de binnenstad hebben wij laten zien tegen de stroom in te kunnen ontwikkelen en ook nog te realiseren. Laat Nieuwegein en vooral het gemeentelijk appararaat opnieuw vooraan gaan staan in het beklimmen van de berg van allure. Er is hier geen Alpe d’ Hues en ook geen Mount Everest. Maar dat het beklimmen van de Nedereindse berg al een te hoge doelstelling is, zal ons niet mogen overkomen.
Dus handen aan de schop!
